Клинички профил на лекот - Sumatriptan

доктор на медицина

Суматриптан е селективен агонист на васкуларниот 5-хидрокситриптамин-1 рецептор кој не дејствува врз други 5-HT рецептори. Овој тип на рецептор претежно се наоѓа во кранијалните крвни садови. Кај животните, суматриптан селективно го стеснува каротидниот артериски проток кој ги снабдува екстра- и интракранијалните ткива како и менингите. Дилатацијата во овие садови е основен механизан на мигрената кај луѓето.


Исто така, податоците од студиите спроведени кај животните навестуваат дека суматриптан ја инхибира тригеминалната нарвна активност. Овие две дејствувања (кранијална вазокострикација и инхибицијата на тригеминалната активност на нервите) можат да придонесат во антимигренското дејство на суматриптанот кај луѓето.

Терапевтски индикации:

  •  Акутни напади на мигрена со или без аура.


Начин на употреба

  •  Cуматриптан не треба превентивно да се користи.

  •  Cуматриптан се препорачува како монотерапија за акутно лекувње на мигрена и не треба да се зема со ergotamine или деривати на ergotamine (вклучувајќи methysergide).

  •  Се препорачува што порано употреба на Cуматриптан по појавата на напади на мигрена, но лекот е подеднакво ефикасен и кога се зема во кој и да е момент на таков напад.

  •  Препорачана доза на Cуматриптан е 50 мг. На некои пациенти може да им биде потребна доза од 100 мг.

  •  Пациентите кои не одговориле на препишаната доза на Cуматриптан не би требало да ја земат следната доза за истиот напад. Во овие случаи нападот може да се третира со парацетамол, ацетилсалицилна киселина, или нестероидни антиинфламаторни лекови. Cуматриптан може да се земе при следните напади на мигрена.

  •  Ако пациентот реагирал на првата доза но симптомите се појавиле повторно, следната доза може да се земе во наредните 24 часа, под услов да постои минимален интервал од 2 часа помеѓу две дози и да не се зема вкупна доза поголема од 300 мг во текот на периодот од 24 часа.

  •  Употребата на суматриптан не се препорачува кај деца и адолесценти поради недостаток на податоци за безбедност и ефикасност.

  •  Употреба на Cуматриптан не се препорачува за пациенти над 65 години старост.


Контраиндикации

  •  Пречувствителност на суматрипан.

  • Суматриптан не треба да се дава на пациенти кои имале миокарден инфаркт или имаат исхемично срцево заболување, корноарна вазоспазма (Принзметалова ангина), периферно васкуларно заболување или пациенти кои имаат симптоми или знаци кои одговараат на исхемично срцево заболување.

  •  Пациентите кои имаат во анамнезата цереброваскуларно заболување (ЦВА) или преоден исхемиски напад (ТИА) не треба да земаат суматриптан.

  •  Суматриптан не треба да се дава на пациенти со сериозни оштетувања на црниот дроб.

  •  Примената на суматриптан е контраиндицирана и кај пациенти со умерена и сериозна хипертензија и блага неконролирана хипертензија.

  •  Истовремена употреба на ерготамин или на неговите деривати (вклучувајќи и метисергид) или било кој триптан /5-хидрокситриптамин 1 (5-HT1) рецептор агонист е контаиндицирана.

  •  Истовремена употреба на инхибиторите на моноаминооксидазата и суматриптан е контраиндицирана.

  •  Cуматриптан не смеат да се земаат 2 недели по прекинувањето на тарапијата со инхибитори на моноаминооксидазата.


Посебни предупредувања и мерки на претпазливост

  • Cуматриптан треба да се употребува само кај пациети со јасна дијагноза на мигрена.

  •  Cуматриптан не е наменет за тарапија на хемиплегична, базиларна или офталмоплегична мигрена.

  •  Како и кај другите терапии за акутна мигрена, треба да се преземат мерки и да се исклучат другите потенцијално сериозни невролошки состојби пред делување на главоболката кај пациентите на кои претходно не им е дијагностицирана мигрена, како и кај пациенти со мигрена кај кои се појавиле атипични симптоми.

  •  Треба да се нагласи дека кај лицата со мигрена може да постои ризик од извесни цереброваскуларни болести (нпр. мозочен удар, преоден исхемиски напад).

  •  По употребата на лекот, суматриптан може да се поврзе со периодични симптоми слични на болка во градниот кош и напнатост кои можат да бидат силни и да го зафатат грлото. Кога се мисли дека таквите симптоми укажуваат на исхемично срцево заболување не смее да се дава наредна доза на суматриптан и треба да се спроведат соодветни испитувања.

  •  Имало ретки постмаркетиншки извештаи опишувајќи пациенти со серотонински синдром (вклучувајќи променет ментален статус, нестабилност на автономниот систем и нервни абнормалности) по употребата на селективни инхибитори на повторното превземање на серотонинот (SSRI) и суматриптан. Серотонински синдром е пријавен по истовремениот третман со триптаните и инхибитори на повторното превземање на серотонин норадреналин (SNRIs).

  •  Ако постојат клинички гаранции за истовремена употреба на суматриптан и SSRI/SNRI, се советува одговорно набљудување на пациентот.

  •  Суматриптан треба внимателно да се дава на пациенти со состојби кои значајно можат да влијаат врз апсорпцијата, метаболизмот или излачувањето на лекови, нпр. со оштетена функција на црниот дроб и бубрезите.

  •  Суматриптан треба внимателно да се упоребува кај пациенти кои порано имале напади или други фактори на ризик кои го намалуваат прагот на напади, бидејќи се пријавени случаи на напади во текот на употребата на суматриптан.

  •  По употребата на суматриптан, може да се јават алергиски реакции кај пациенти со позната пречувствителност на сулфонамиди. Реакциите можат да бидат од кожна пречувствителност до анафилакса. Постојат малку докази за накрсна чувствителност, меѓутоа треба да се обрне внимание пред употреба на суматриптан кај овие пациенти.

  •  Несаканите дејства можат да бидат мошне чести во текот на истовремена употреба на триптан и растителни препарати кои содржат кантарион (Hypericum perforatum).

  •  Продолжената употреба на било кој тип на лек за главоболки може да ги направи полоши. Ако оваа ситуација се доживее или се сомнева на неа, медицински совет треба да се добие и третманот треба да се прекине. Како и кај другите терапии за акутна мигрена, хронична дневна главоболка/влошување на главоболката се забележани при прекумерна употреба на суматриптан, што може да следи со прекинување на терапијата.

  •  Не треба да се пречекори дозата на суматриптан.

  •  Суматриптан не смее да се дава на пациенти кај кои постои ризик од исхемично срцево заболување без претходно извршен кардиоваскуларен преглед. Посебно внимание треба да се обрне кај жени во менопауза и мажите постари од 40 години со овие фактори на ризик. Меѓутоа, овие испитувања не можат да го идентификуваат секој пациент со срцеви заболувања и, во многу ретки случаи, сериозни срцеви нарушувања се јавиле и кај пациенти без основно кардиоваскуларно заболување.


Примена при бременост и доење

  •  Постојат расположливи податоци од постмаркетиншките истражувања за употреба на суматриптан во текот на првото тримесечје од бременоста кај повеќе од 1000 жени. Иако овие податоци на содржат доволно информации за извлекување на конечни заклучоци, тие не укажуваат на зголемениот ризик од конгенитални дефекти. Искуството за употреба на суматриптан во текот на второто и третото тримесечје од бременоста е ограничено. Проценката на експерименталните студии кај животните не навестува дирекна тетратогени или штетни дејства врз перинаталниот и постаталниот развој. Меѓутоа, може да постои дејство на ембриофеталната способност за животот кај зајаците. Треба да се разгледа примената на суматриптан само ако е очекувана корист за мајката поголема од можниот ризик за фетусот.

  •  Докажано е дека по поткожната примена суматриптанот се излачува во млекото. Изложеноста на доенчињата може да се сведе на минимум со избегнување на доење 12 часа по терапијата. Во текот на тој период излаченото млеко треба да се отфрли.


Несакани дејства
Некои од следните наведени симптоми може да се предизвикани од страна на мигренозниот напад.

Алергиска реакција:
Со непозната фреквенција (не може да се процени од достапните податоци):

  •  Алергиска реакција на кожата: исип на кожата, како што се црвени дамки или уртика (кожни топчиња).

  •  Анафилакса (силни алергиски реакции како што се потечени очни капаци, лице или усни и ненадејно свирење во градите, треперење, стегање во градите или целосен колапс).


Други можни несакани дејства:
Чести (се јавуваат кај 1 од 10 луѓе):

  •  Поспаност, вртоглавица, сензорни нарушувања

  •  Тешкотии во дишењето

  •  Болка во мускулите

  •  Привремено зголемување на крвниот притисок (наскоро после третманот), црвенило

  •  Чувство на слабост, замор

  •  Лошење (гадење) или мачнина (повраќање)

  •  Болка, чувство на топлина или студ, притисок, стегање или тежина. Овие симптоми се обично минливи (привремени) и може да се појават во било кој дел од телото, вклучувајќи ги градите и грлото.


Со непозната фреквенција (не може да се процени од достапните податоци):

  •  Напади (епилептични напади), безволни движења (дистонија), тремор, нистагмус

  •  Визуелно нарушувања како што се треперење, намален вид, губење на видот (овие, исто така, може да се должат на мигренозниот напад)

  •  Проблеми со срцето, каде што се чукање на срцето побрзо, побавно или со променет ритам, болки во градите (ангина) или срцев удар

  •  Низок крвен притисок, феномен на Рејн (состојба каде прстите на рацете и нозете стануваат бели и вкочанети)

  •  Воспаление на дебелото црево (симптомите вклучуваат болка во долно левата страна на стомакот и крвава дијареа)

  •  Вкочанетост на вратот

  •  Повремено е забележано мала нарушување во хепаталните функционални тестови.

  •  Дијареа

  •  Немир

  •  Прекумерно потење

  •  Болки во зглобовите.

 

Дознајте повеќе за д-р Дарко Стојановски

авторски текст, не смее да се користи за комерцијални цели иќили реемитување

www.doktori.mk, 19.06.2014

Последна вест

Најчитани статии - фармација